2. Niet gewinkeld in het shoppingparadijs

Singapore zaterdag 25/10/08

Weer ben ik, Wally, als een van de eerste wakker. Ik blijf nog het langste steken in de tijdswitch.
Dewi die gisterennacht ook van de partij was in de vroege ploeg, haakte af tijdens het avondetenpatat (notabene patat met). Ze werd leek het niet goed, maar viel eigenlijk van pure vermoeidheid aan slaap aan de tafel. Midden in de drukte van de Food Court van de Cathay shoppingmall. Ze hebben ook hard gezwommen en gespeeld in het zwembad.
Roos had erg last van haar nek, maar het ging ’s middags na het slapen een stuk beter. Ik had Dewi en Isabel meegenomen naar het dak waar het zwembad ligt. In elk geval een deel van ons voornemen, zwemmen en uitrusten/slapen komt wel uit. De airco gebruiken we maar spaarzaam dat is ook niet zo best voor een stijve nek. Het is niet extreem warm maar behoorlijk vochtig, maar ook dat valt mee we zweten ons niet te pletter. Eerlijk gezegd vind ik het wel prettig, om te zwemmen mocht het best wat warmer zijn. Het is behoorlijk bewolkt met af en toe regen vooral ’s morgens. Rest van de dag eigenlijk geen last. Nu is het vanaf gisteren in de vroege middag eigenlijk helemaal droog.
Opeens had Dewi helemaal de slag te pakken en was ze helemaal enthousiast om het snorkelen onder de knie te krijgen. Isabel rende weer rond en liep zo in een afzettingstouw dat haar vloerde waarop ze achterover sloeg op de tegelvloer. Het deed even pijn maar tot nu toe geen rare dingen met haar rug. Een beetje sukkelen is het wel zo de eerste dag op de grond.
Rustig aan beginnen en geen gekke dingen doen, het is inderdaad pas het begin van onze reis.
Gotta last.
We zijn nu twee keer in de Cathay Shopping Mall geweest. Wat hebben jullie gedaan in Singapore? Laat eens kijken, in winkelcentra rondgehangen en niets gekocht. Hoezo? We kunnen niets meenemen, anders moeten we het zes maanden meezeulen. Laptop, I-pod, fototoestellen, we hebben eigenlijk alles al. Nou ja, bier hebben we gekocht en chips. Lokaal spul want 2 zakken Ruffles Amerikaanse chips kosten SG$ 7,50, dat is een heftige € 3,50. Een gewone zak maar SG$ 1,20. Ze hebben wel een hele mooie grote boekenzaak met hele mooie boeken…..
Singapore, waar we nu zitten de Orchard Road (Boomgaardweg, waar zijn die dan?) met de meeste hotels, lijkt nog het meest op het mooie stuk van Miami of stukken Zuid California.
Voor de muziek liefhebbers, Leo Sayer heeft het melancholische Orchard Road ooit tot een hit gezongen. Het is zo clean, je zou er inderdaad bijna de blues van krijgen. Schijnt je moet bij het zebrapad verplicht oversteken, ze laten je hier dus ook nog eens verplicht extra lopen.
Vanaf het vliegtuigveld ook, grote stukken gras met al of niet bloeiende bomen en struiken.
Er is een groot verschil, heel veel jonge hippe Chinezen onder de 25. SMU zit tegenover, denk een universiteit. Die zitten allemaal in het winkelcentrum, te eten te kletsen of aan de cafe latte in de Starbucks. Af en toe zie je er een Hindoestaan of een Maleisiër.
Singapore is heel divers, iedereen spreekt er zijn eigen ‘etnic dialect’. De taxichauffeur had het over ethnic dialect Group. Hij sprak dan een bepaald soort Hokkien Chinees, ook daarin schijnen er veel verschillen te zijn. Hij sprak geen Maleisisch, wat ik hier ook hoor. Het is eigenlijk zo’n beetje hetzelfde is als Bahasa Indonesia. De voertaal is Engels, maar… soms heel lastig te verstaan. Snappen jullie het? Geert Wilders zou met Rita hier zo de baai in geflikkerd worden, want hier hebben we een stad die zijn glorie dankt aan zijn multicultureel zijn.
Voor Azië is het zeker niet goedkoop, maar het eten is okay en schoon. Eindelijk de Chinese heldere seafood soep gehad, waar ik van droomde en de kinderen hun friet.
Hoe werkt zo’n foodcourt. In het midden heb je tafels, rondom zijn halfopen restaurants met een zitgedeelte binnen en vaak een keuken voor en een balie of kassa. Wil je uitsluitend de specifieke keuken van het restaurant dan ga je binnen zitten, maar anders bestel je, betaalt en gaat aan een van de tafels in het midden zitten, ze brengen het of je neemt het mee, je haalt het op. Wat valt er te kiezen en te genieten? Hier dan in de Cathay Shopping Mall. Chinees uit Formosa (mag ik aanbevelen de Seafood Soup with Tofu), Hotdogs-fish-and-chips, Koreaans, Italiaans, Sushi, Aziatische frituur. Die Koreaan zag er wel interessant uit soort sate met rijst of eierwraps met vulling. Opmerking de porties zijn niet Europees BIG, er zijn ook weinig dikke mensen.
Met het ontbijt hier in de Y (MCA) kan je ook alle kanten op nasi goreng, chinese soup, eggs & sausage on toast, croissant, samosa-driehoekjes, mihoen, noodles, fruit toe. Ja, papaya.
Nadat we dit program afwerken gaan we eens in de dierentuin kijken, the Worldfamous Singapore Zoo.

Kids diary

Dewi

23 oktober

We zijn nu in het hotel in Singapore. Het is hier nu: kwart over twaalf ’s nachts. We hebben snowbuddies gekeken. Vet leuke film.
We hebben het zwembad gezien. Dat ligt op het dak. Het was toen keihard aan het regenen, maar het terras bij het zwembad is overdekt. Het zwembad niet.
Ik heb een eigen bed. Isabel slaapt tussen mama en papa. Het hotel heet: YMCA. De betekenis weet ik niet. We hebben kamer 701. Op de tiende verdieping.
Waar we ontbijten is op de derde verdieping. En de receptie is op de eerste verdieping. We hebben vet lang in het vliegtuig gezeten (niet naast elkaar). Er was in elke luning een tv.
Er was een radio op en je kon films kijken en games spelen op het tvtje.
Nu moet ik gaan slapen.

Nog even verder. Je kreeg 2 maaltijden en een mini snoep zakje. De kids kregen een rugtasje.


24 oktober

Het is nu half 5 ’s ochtends in Singapore. Ik heb nauwelijks geslapen.
Het is nu 10 voor 7 ’s ochtends in Singapore. Ik zit met papa in de badkamer van het hotel. Papa zit op de laptop een verhaaltje aan het tiepen. Ik heb heel lang Polleke gelezen. Niet echt veel geslapen. Maar oke, het is vroeg. Ik ramel.
Het ontbijt is er jammer genoeg nog niet.
Het is nu 5 over 8 in Singapore. Ik was Polleke aan het lezen maar ik ben weer gestopt. Ik ben een mandala van Bratz aan het kleuren.

Gedicht:

Ik ga naar ver weg
Ik ga naar ver weg
Weg van hier
Weet niet waar naar ik ga
Ik neuri een deuntje onder weg: tra la la la la la
Op een stromende rivier
Ga ik van daar naar hier
Op een stuk drijf hout
En het water is koud
Op naar ver weg
Ga niet met de auto dan krijg je sneler pech

Gedicht:

Mijn vader zoek altijd
Naar van alles
En ook naar niets
Dus hij zoekt altijd naar iets




We zijn 2 keer naar het winkelcentrum geweest. Eerst kon je gratis internetten. Ik heb een mailtje naar Merlijn gestuurt. En niets gekocht.
Gewoon een beetje rond kijken.
De 2de keer gingen we daar eten. Isabel en ik kregen patat. En papa en mama indiesch.


25 oktober

We gaan bijna eten. Isabel en mama waren elkaar aan het napraaten. Ik heb honger hoor.
We zijn naar de Zoo geweest. Ze zeggen dat het de mooiste Zoo van de wereld is. Dat is zo, het is pragtig.
We zagen krokodelen, een siamang, papegaaien, slangen, een komodo varaan, reuze schlidpaden (jonge en ouwe), los lopende salamanders, nijlpaarden, witte tijgers, los lopende orang-otans, otters, girafe, zeberas, kangeroes, emoe’s, neushoorns, een tuin met tropiese vruchten, neusapen, neushoornvogels, leeuwen, een jaquar, 2 alligator, vissen, chimpansee, oliefanten, een na grotste vogels van de wereld, een babirusa, een mandril.


Gedicht:

Ik pak mijn rekenboek
Ik pak mijn taalboek
Anders dan ik het anders doe
Je denkt natuurlijk: hoe?
Ik pak ze niet
Als ik ze laat vallen ben ik kierewiet
Ik zoek mijn taak op
Niet in het boek maar op de laptop

Kids diary

1 november

Ik vint het heel leuk in indoneesieje
Daar is het leuk want de templ is leuk
Soto is lekur

Van isabel

5. Het leven in de grote stad

Bandung 29 /10/2008

Ondanks de lovende woorden van de gids is Bandung op deze ochtend behoorlijk drabbig.
En vooral lawaaiig, zeker hier aan de grote verkeersader de Jl. Dewi Sartika. Het geluid is van een voortdurende zeurende hoofdpijn. Slapen gaat nog steeds slecht hier in de tropen.
Bandung schijnt afgeleid te zijn van dam in de Sundanese taal. Het ligt ook omringd door de bergen in een kom. Gisteren leek het ook wel of alle regen erin afgestort werd. Welk klein plaatsje in Nederland met 800.000 inwoners had haar bestaan ook niet aan een dam te danken?
Bandung met haar 3,5 miljoen is heel toonaangevend op Java zowel in artistiek, intellectueel als qua textielindustrie. De gids zegt, Bandung is als Bloemenstad, niet alleen van die bloemen, maar ook is de mode en het meisje volgens die laatste mode. Dus is ook als bloemen. Ja, toch? Als je model wil worden ga je hier naartoe.
Heb je hier succes met een band dan is dat je doorbraak en ga je voor de top.
Ook de exacte wetenschappen hebben hier hun belangrijkste universiteit de Politechnische Universiteit. De man die de Nederlanders er uiteindelijk uitgewerkt heeft was van huis uit een hier opgeleide civiel ingenieur, Soekarno.
De basis van al deze zaken lag er al in de koloniale tijd en werd door de Nederlanders, die aangetrokken werden door het koelere klimaat, gelegd.
’s Ochtends in Cibodas heb ik nog mooie plaatjes kunnen schieten. Isabel was helemaal verrukt in afschuw van een enorme zwart met gele spin die in zijn web tussen de bloemen hing. In de botanische tuin van Cibodas die op de flank licht van de vulkaan was er voor hun toch een verrassing, over stenen konden ze met Dadang en mij een beek oversteken. Ze zouden het liefst de hele dag daar blijven. Het is hier koel en heel erg groen, en de tuin loopt over in het bergwoud van de hellingen. Hier begint ook de hike naar de sluimerende vulkaantop.
Tijdens een wandelingetje over het gras, liep Dadang met ze naar twee paarden toe. Isabel zette hij spontaan op eentje. Dewi was ook wel te porren voor een rondje met het paard aan de hand door de bezitters. Het was 12000 Rp. omgerekend 70 cent voor twee.
Dat is luxe voor hier. Men verdient hier soms zo weinig, hoe kan anders het wassen en strijken van drie kg wasgoed eenzelfde 70 cent kosten.
Oma loopt daarom ook voortdurend fooitjes te geven.

Mila, de dochter van een oude vriendin van mijn moeder, woont als enige Christen in een wijkje te midden van Moslims. We hebben twee avonden bij haar doorgebracht. Zij spreekt nog een klein beetje Nederlands, maar verstaat het heel goed. Haar overleden moeder sprak keurig Nederlands, maar haar dochters spreken het niet.

Er zijn eetstalletjes op straat, internetcafé, jongens zitten op krukjes in een groep gitaar te spelen. Er zijn ook heel veel studenten die hier op kamers wonen. Roos zegt dit is toch heel anders dan Amsterdam West.

Onze hotelkamer grenst aan een drukke straat, het lawaai gaat bijna de hele nacht door tot aan het ochtendgebed om 4.00 uur dat uit de moskee schal.

4. Verpletterend Java

Cibodas 28.10.2008

Van de stad en zijn voortkruipende verkeer naar de natuur van de bergen in een enkele dag.
Geen groter contrast. Ik kijk op de bergen van een vulkaanmassief. De Gunung Gede en de Gunung Pangarango. Alles is groen en bloemen zijn er volop. De regens zijn al begonnen maar zijn er nog niet in de hun volle hevigheid. De perioden van zon zijn wel lekker heet.
De bloemen hebben tropisch felle kleuren, eigenlijk zijn het tulpenkleuren. Bougainvilles, canna’s, dahlia’s, rozen, Spaanse madelieven, nachtlelies, maar ook tropische soorten op deze hoogte van Cibodas 800 meter. Hier is ook de dependance van de wereldberoemde plantentuin in Bogor, hier heeft men planten uit gematigde streken. Weinig Westerse toeristen weten deze streek te vinden. Des te meer de Indonesische toeristen en dagjesmensen die de hitte van Betawi (Jakarta) ontvluchten en hier in de file in het weekend over de Puncak-pas heensukkelen voor frisse lucht en koelte.
Dewi en Isabel gaan helemaal los, ze lopen en springen door de tuin, ze moesten toch wel wennen aan de hitte en de indrukken op Java.
Singapore was niet zo warm en druk, wel een wereldstad maar met een Westerse regelmaat. Hier ga je een stortkoker in van indrukken. Het net een rijsttafel, een salvo van verschillende smaken en geuren die op de een of andere manier met elkaar passen. Langs de weg Jakarta uit zie je op stukken van vijftig meter, zeker vijftig mensen, die van alles doen, vijf eettentjes met hun specialiteit, een bandenplakker, een kopieershop, een bromfietswasser, een kleermaker, drie jongens met kranten, drankjes en pinda’s die langs de auto lopen. Alles ziet er niet heel geweldig uit, sjofel, maar het leven bruist er aan alle kanten uit. Brommers met hele gezinnen er soms op die tussen de auto’s door zigzaggen, toeterende busjes, schreeuwende onafhankelijke verkeersregelaars, hoe anders kan je met je auto invoegen, als niet iemand met gevaar voor eigen leven de boel even stopt voor de luttele somma van 6 eurocent. Hoezo druk?
Bij Myra haalt onze gids Dadang met de chauffeur Didin van ons gehuurde busje ons op. Hij praat Nederlands, niet perfect maar voldoende en is zeker niet verlegen op het te doen. Hij vertelt aan de meiden over de mensen van het platteland en de mensen van Jakarta met zijn 9 miljoen inwoners, over verschillende stijlen in muziek en dans. Over de mensen hun kleding, ja, zelfs manier van lopen. Soms vullen vertalen we wat, want Dadangs Nederlands is zeker niet even duidelijk. Dewi is een en al oor. Hij vertelt het in de eerste plaats aan de meiden. We gaan op weg naar Chibodas, naar de bergen en morgen door naar Bandung.
In Chibodas exploiteert Myra’s familie een soort bungalowparkje met wat huisjes. Eerst gaan we naar Bogor wat op onze weg ligt, bij Dadangs huis langs. We moeten zijn familie zien, vrouw en twee grote dochters. Hij is een beetje teleurgesteld dat we niet bij hem kunnen komen eten vanwege de tijd. Hij heeft zelden kinderen mee op zijn rondreizen. Koekjes en hapjes heeft zijn vrouw zeker wel, ze wil zeker de kinderen zien. En zijn dochters als die er zijn ook.
Dadang woont in de kampong. Een kampong is een woonwijk waar de lagere inkomens wonen, zak je nog verder in inkomen dan beland je onder de brug van de snelwegen, waar ook woonhuisjes worden gebouwd. Heb je helemaal geen regelmatig inkomen meer, dan ben je een bedelaar. Ja Isabel, er zijn hier arme mensen.
In Brazilië zou een kampong een favela heten, je hebt ze in soorten maten en in diverse kwaliteiten van wonen. Was de Jordaan in Amsterdam niet ooit een kampong? Pittoreske scheefstaande huizen waar men met 5 kinderen in twee kamers woonde tot ver in de jaren zestig. Een kampong is een volkswijk, he, he eindelijk een fatsoenlijk Nederlands woord ervoor gevonden.
Dadangs buurt heet Lebak Cantin en loopt langs een helling naar beneden. Je kan alleen te voet of met de brommer naar beneden. Dadang pur-sang gids als hij is laat ons in het voorbij rijden het gebouw zien waaraan de buurt zijn naam ontleent. De oude soldatenkantine van het KNIL. Lebak vanwege…….. Ja, het Lebak uit de Multatuli zegt hij.

Zijn vrouw en oudste dochter vinden het heel leuk om ons te zien. Ze zijn mooi. En vooral zijn vrouw is vrij licht, best belangrijk hier in Indonesië. Ze zijn Sundanees, hun vrouwen worden geroemd om hun schoonheid.
’De Plantentuin’ ligt als een eiland van groen in Bogor (180 m), eromheen loopt een drukke verkeersweg met de onvermijdelijke openluchtmarkt. Bogor heette vroeger Buitenzorg en zou volgens Dadang nooit ontstaan zijn in ….. als er geen malaria epidemieën in Jakarta waren en een opstand onder de Chinese werkkrachten die de Nederlanders binnengehaald hadden. Vele Nederlanders zochten een veilig heenkomen, wat ze in Bogor vonden. Een ‘plaatsje’ van maar 800.000 mensen.
In de Plantentuin lopen we een rondje waar we de oudste boom van een afstandje zien, een tweehonderd jaar oude litchiboom. Dadang kent deze plek uitermate goed, hij komt voortdurend mensen tegen.
Dadang is van ver gekomen, met zijn opa heeft hij hier nog bladeren geveegd, is hij er gids geworden. Met alleen lagere school met cursussen Engels en Nederlands is hij nu een zelfstandige gids. Hij moet blijven leren zegt hij en met iedere Nederlandse gast leert hij beter Nederlands.
De oude begraafplaats, waar belangrijke Europese mensen liggen, voor de Plantentuin ligt er indrukwekkend mysterieus bij in de schaduw van grote bossen enorme bamboe en de rook van smeulende bladerenhopen bij. Deze mensen zijn nooit meer teruggegaan naar Europa.
Verwonderd zijn we dat Isabel, die niets van begraafplaatsen moet hebben, gewoon meegaat.

’s Avonds gaat Dewi aan de slag met de computer en begint vragen te maken, ook Isabel gaat met Roos aan de slag met wat taalwerkjes. Na deze toch wel heftige dag vinden ze nu daar toch de rust voor.

3. Dagje naar 's werelds mooiste dierentuin

Gedicht van Dewi

Ik slaap met drie dekens om mij heen
Ik geef ze een knuf.fel een voor een
Mijn knuffel geef ik een zoen
En nu is slapen nog het enige wat ik moet doen

Dewi


Het regent dat het giet, en het gaat al een tijdje door hier in Ciputat, bij Jakarta. De plek van de grote moslimuniversiteit. Het was een lange dag. Vroeg op om het vliegtuig te halen naar Jakarta.
Gisteren zijn we naar de Singapore Zoo geweest, die zichzelf afficheert als de mooiste dierentuin van de wereld. We gaan er met de taxi naartoe, we zijn met zijn vieren en dat drukt de prijs per persoon. Dan kan je met alle geweld met het openbaar vervoer willen maar, dit is goedkoper en veeeel makkelijker.We hebben nog nooit zulke betrouwbare taxi-chauffeurs gehad, en eentje sprak zelfs Nederlands. Geleerd in een Chinees restaurant in Haamstede, zo'n 30 jaar geleden.
De dierentuin is in totaal SG 36,-= Euro 18 inclusief onbeperkt opstappen op de zoo-trein. Ik ben te moe om verder te schrijven. De kinderen hadden in elk geval een geweldige dag. De zon begon te schijnen en het werd 32 graden.
We waren vergeten hoe heet de tropen kunnen zijn. Af en toe was het echt niet te harden.
Een ritje met de olifant hebben we kunnen we afwimpelen. Immers nog genoeg working
Elefants onderweg.

1. Reis naar Singapore

Singapore 24/10/2008


Reizen met kinderen. We doen het al een hele tijd maar nu is er een dimensie bijgekomen, het intercontinentale reizen. Daarin zijn kinderen (9 en 6) en zeker buiten de grote schoolvakanties toch een minderheid. Veel grijze duiven in het Quantas-vliegtuig naar Australië.
Iedereen is ontzettend aardig. Mag ik dit zelfs achter mijn hand mompelen ‘Ja, zelfs in Duitsland’. Bij de douane notabene waar je denkt dat met het korte ‘Ausweis!’ je gelijk voor uren in kale kamertjes in de wacht wordt gezet. Praten jullie Duits? Ja, aber naturlich, wir sind aus Holland, auf der Schule gelernt. Waar we tot algehele hilariteit Isabel boven de balie uithouden. Ach ja, das ist die Isabel.
De Aziatische dame van de Quantas, zegt in het Indonesisch. ‘Pak (=vader) is van Indonesië? Ik kan het zien aan de dochters naam Dewi’.
We zeggen het tegen elkaar, een hond of kinderen, om contact te krijgen ideaal. En het strekt zich uit tot over de globe. De jonge taxichauffeur in Singapore zegt, they are cute.
Als ik ze eerder had gehad, de kinders, waren ze op onze reizen al veel aardiger tegen ons geweest.
Lastig slapen zo na een nacht (22-23 oktober) vliegen, Dewi en ik (Wally) zitten, in de gelukkig vrij ruime badkamer, op en af zo tussen 5 en 7 in de ochtend van het YMCA hotel in Orchard Road, Singapore. We kunnen niet zo goed slapen. Dewi zegt ik moest zo lang stilzitten in het vliegtuig, dan moet ik nu bewegen. Kan niet goed slapen.
Zij leest “Polleke” en ik de Financial Times, die echt alleen maar over zaken gaat. Zelfs geen wereldnieuws of het moeten uiteraard zaken zijn. Die kan weg.
De kaart van Singapore bestudeer ik ook nog met Dewi. We gaan naar de klaarblijkelijk zeer grote dierentuin vandaag of morgen. De advertenties van restaurants zo vroeg in de ochtend doen me watertanden. In mijn verbeelding zie ik een dampend heldere soep met mie en kleine stukjes groente zoals knapperige kool, pittige bosui en ook nog gigantische gamba’s. Hij is zwaar onder de knoflook en net heet (pedis). Zou die hier in Singapore bestaan? Vast wel. Mijn vader had het indertijd over Singapore als synoniem voor eten in Azië.
Het was een hele zit die vlucht. Ik vind Quantas maar zo-zo, ze waren ook niet echt aardig.
Dewi vindt het wel luxe de radio, TV en videogames bij elke stoel. Ook veel spullen om te slapen deken, dik kussen, toilettasje met vliegtuigsokken, gezichtsmasker, tandenborstel en tandpasta.
De ruimte voor de passagier vind ik wel heel krap bemeten als de voorgaande stoel iets, dus niet eens voluit naar achteren gaat zit ik al met mijn benen. Kun je nagaan met mijn lengte, niet heel lang dus. In elk geval ik prefereer zelfs een vol groot vliegtuig boven een klein vliegtuig.
Ondanks dat het reisbureau het telefonisch aan had gevraagd, waren er alleen maar aparte plaatsen voor ons vanaf Frankfurt. Daar hebben ze wel heel vriendelijk hun best gedaan, maar verder dan een verdeling 2 x 2 personen lukte het niet. Had niet het idee dat de dochters het zo vreselijk vonden, de ouders vonden het meer een probleem. In het laatste halfuurtje ging het toch nog even mis met Isabel, die misselijk werd. Dewi en ik merkten het niet we zaten een half vliegtuig verder.
De kamer in het YMCA is okay: 3 enkele bedden, TV, vrij grote badkamer met douche. Dat we een 3-persoons geboekt hebben en Isabel erbij hebben is geen probleem. Het lukte steeds een niet om een 4-persoons family-room te vinden via het internet. Zo te zien lijkt me het geen probleem hier in Azië te worden om met 2 niet al te grote kinderen in een 3-persoonskamer te slapen.
Op de avond van aankomst kijken we naar een karaoke quiz met teams van de Indonesische TV. De meiden verstaan geen woord, ik een enkel. They love it the kids.
Buiten, zo ’s ochtends, hoor je soms tropische vogels boven het toenemende verkeerslawaai uitkomen. Ik dacht eerst een pauw te horen en nu dan een soort beo. Uit het vliegtuig zie je veel groen en water. Eigenlijk was vroeger hier alles laagland moerasjungle.
Als we over een paar dagen naar Indonesië gaan, zal onze jetlag wel over zijn. Paps en Dewi zijn niet van die makkelijke tijdzone slapers, blijkt maar weer.

Voorbereiding

Wat moet er allemaal geregeld worden?

Vliegticket Amsterdam - Australië - Amsterdam:

Na lang zoeken en vergelijken toch een gewone ticket (en geen wereldticket) geboekt via de Vliegwinkel. De vliegroute is als volgt: Amsterdam - Singapore - Sydney - Amsterdam. De heenreis vliegen we met KLM en Quantas en de terugreis met British Airways. http://www.vliegwinkel.nl/

Vliegticket enkele reis Singapore - Jakarta:

Omdat we na 3 dagen oma Poesje gaan ontmoeten in Jakarta, besluiten we toch vanuit Nederland alvast een ticket te regelen, zodat we niet bij aankomst in Singapore meteen op zoek hoeven te gaan naar een ticket. Via internet kwamen we uiteindelijk bij Jetstar terecht. Het bleek dat niet alle tickets online te boeken waren, of de verbinding werd steeds verbroken of de ticketprijs veranderde met het uur. Na flink wat pogingen is het gelukt om online bij Jetstar te reserveren. Een creditcard is essentieel voor het kopen van een ticket via internet, beste zijn Mastercard of VISA. http://www.jetstar.com/

Hotel Singapore:

De prijzen van hotels in Singapore liggen vrij hoog. Er zijn goedkopere mogelijkheden, maar dan is er geen zwembad. En een zwembad willen we echt aangezien we er vanuit gaan dat we de eerste dagen nog flink moe zullen zijn van de ‘verhuizing'. We hebben rechtstreeks via internet een familiekamer geboekt in het YMCA hotel, YMCA International House op de One Orchard Road, met een zwembad op het dakterras. http://www.ymcaih.com.sg/

Vliegticket enkele reis Jakarta Bangkok:

Omdat we voor onze visa voor Indonesië een uitreisticket nodig hebben boeken we toch nog een ticket rechtreeks bij Tiger-airways. http://www.tigerairways.com/

Visum Indonesië:

Dit hebben we zelf geregeld en niet via een bureau laten doen, scheelt zo'n 40 euro per persoon. Via internet kun je alle gegevens invullen en een afspraak maken. Je moet wel twee keer naar de Indonesische ambassade in Den Haag, om alle spullen (inclusief pasfoto's) te brengen en te halen, bovendien moet je 45 euro per persoon voor de visa betalen. Dit zijn visa voor twee maanden, een visum voor 30 dagen kan je gelijk op de luchthaven van Jakarta krijgen $ 25,- , dit kan je niet verlengen in Indonesië. Je moet dan weer het land uit (meestal naar Singapore) en dan weer terugkomen. http://websites.indonesia.nl/

Hotel Thailand:

Kerst vieren in de tropen is een leuk vooruitzicht en, voor straks, een fantastische herinnering, vandaar dat we alvast een hotel nabij Hua Hin hebben geboekt. Vijf dagen hebben we gereserveerd, inclusief een Thais kerstdiner, bij Dolphin Bay Resort. http://www.dolphinbayresort.com/

Busje met chauffeur Java:

Via een advertentie in het Indische maandblad Moesson kwamen we terecht bij een mevrouw in Heemstede. Zij zoekt klanten voor Dadang (een Nederlands-Engels sprekende gids) en zijn chauffeur. Gedurende twee weken brengen zij ons naar de plekken en mensen die we willen bezoeken. http://www.moesson.com/

Camper Australië:

Via Australië Campers hebben we de meest kleine en voordelige camper gehuurd voor vier personen. De camper bevat vier autogordels, vier slaapplaatsen, een koelkast, fornuisje, handdoeken, potten en pannen, een tent, matjes en slaapzakken. http://www.australiacampers.com/

Informatie en tips:

Het voorbereiden van deze reis is veel werk, maar vooral ook heel erg leuk. Al snel kwamen we er achter dat er op internet veel informatie te vinden is. We hebben ons aangemeld bij een Yahoo-group voor mensen met plannen (en ervaring) voor langdurig reizen met (leerplichtige) kinderen. Je krijgt hier informatie over tickets, hotels, bezienswaardigheden, maar ook over verzekeringen, de leerplicht en reisbenodigdheden.

http://www.l[email protected]

Verder te regelen zaken:

• Nieuw paspoort
• Kinderen bijschrijven op beide paspoorten
• Internationaal rijbewijs (voor Indonesië, niet nodig voor Australië)
• Inentingen
• Krant, tijdschriften, sport en clubjes stopzetten
• Speciale reisverzekering kinderen (JOHO)
• Automatische betalingen
• Weblog aanmaken
• Huis verhuren via lokale makelaar
• Motorrijtuigenbelasting auto opzeggen (dag vertrek)
• Sociale Verzekeringsbank informeren
• Zelf verlof aanvragen
• Lesmateriaal scannen (inclusief docentenhandleidingen)
• Huis opruimen, laatste klussen doen, diepvries leeg eten
• Logeeradres voor Chico, de kat, zoeken
• Reisbenodigdheden kopen: trolley, rugzak kinderen, videocamera, fototoestel, teva´s, klamboe, ehbo, etc.